เออ
ชั้นผิดเอง
มองไม่เห็นเมลล์แกแต่แรก
บ้าไปแล้วตู
งานยังไม่เส็ดเรย
ฮึ่ย
เซรง
รักแกว่ะ
--"

มิโสะ โชยุ
ตกลงเมลล์แกอะไรวะ
ชั้นอยากได้รุบมากมาย
แต่จำเมลล์แกไม่ได้
บ้าไปแล้ว
ลองแอดดูแระ
ตกลงแกได้ออนป่ะเนี่ย
--"
ไปล่ะ
ฝันดี
ร๊ากกกกกกกกกกพี่สีฟ้า
555+
^-^

งายยยยยยยยยยย

เปงงัยบ้างเนี่ย

คร่ำครวญอารายเนี่ย

ไพ่กินตังหรือไงจ๊ะ

กลับมาเล่นเเล้วนะ

คุณเพนกวินลูกครึ่งเเพนด้า


มิจัง


555+

This content has been removed for violating hi5's terms of service.

มาเม้นรูปเค้าหน่อยดิ

จุ๊บๆ =3=

คิดถึงแกมากมายอ่า
มิจังๆๆ
ไปงานหนังสือป่ะเนี่ย
จะเปิดเทอมเเล้วน่ะ
ใช้เวลาให้คุ้มๆล่ะ

เอ่อไม่ค่อยๆๆ


ไอ่ผีหมูป่าา

แกนี่แย่จิง!

ไม่ยอมจำได้ว่าเราคือใคร

ฮ่าๆ

แต่ตอนนี้คงจำได้แล้วมั้งๆๆ

ฮ่าๆๆ

"เกรียน"เป็นสิ่งมีชีวิตที่จะสลายตัวเมื่อไม่ได้รับความ 'สนใจ'

มิจังงง

จบ..

หวัดดี!

จำเราได้มั้ย?

เราคือคนที่เคยอยุห้องเดียวแกไง

ฮ่าๆ

เราว่าแกคงจำไม่ได้มั้ง

ฮ่าๆๆๆๆ

งาย
เปงงัยบ้างงงงงงงงง

จ้า...

สนุกมากเลย

เล่นเฮอร์ริเคน5รอบแหนะ

เสียดายอ่ะแกกะอางไม่ได้ไป

เดี่ยวถ้าครั้งหน้าไปอีก

ต้องไปให้ได้นะ

มิสยู

เจอกันเปิดเทอม

ทำนอง : โอ้ทะเลแสนงาม

Oh ! คะแนน Midterm

(ตกมี๊น.... ตกmean )

เราน้ำตาหลั่งไหล ( หลั่งไหล๊ .... หลั่งไหล )

มองเห็น F รำไร ( รำไร๊ .... รำไร )

อยู่ในใบคะแนน .....

เมื่อคะแนนตก mean

คะแนนตก mean คะแนนตก mean

เราน้ำตาหลั่งไหล

มองเห็น F รำไร ........

เหนื่อยใจจริงๆ

เฮ้อ .......-_-'

ส่งต่อให้อีก 10 ไม่งั้น จะติด F วิชาเอก เพี้ยง......

ส่งต่อด้วยนะ
นี่โทดนะ
มีคนส่งให้เราอ่ะ
ขอโทษจริงๆ
อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะ

คุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว…. อ่านต่อ
เลย

เป็น เรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงใน

จ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนัก

เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็น

วันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะ

สอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น

นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดิน

เข้าไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่อง

ใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าใน

นั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป

หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้ง

และเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา

อยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตก

กลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เตะ

เล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมี

กระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ใน

กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เรา

ชื่อ”เปลวเทียน”เป็นเด็กนักเรียนคนนึง

เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมก

อยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี

แม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เรา

พยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีใคร

มา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมา

อยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่

อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกับ

เรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้

เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่อ

อะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่

ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะ

ไปตามเทอมาอยู่เป็นเพื่อน * หลังจาก

ที่นิ้งได้อ่านนั้น เทอก้อไม่เชื่อ และคิดว่า

มีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ

และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง

และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ

**** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้

หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็ก

เหล่านั้นตายได้เช่นไร _ ตอนนี้พวกเท

อได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบ

เหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง

copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy

แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ

เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก

7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคน
โชคดี..........**

sorry

helloooooooooo